Bostonka u dzieci: skąd się bierze, ile trwa i jak się ją leczy?

Bostonka - kobieta przecierająca wysypkę na rączce dziecka

Choroba bostońska – zwana potocznie bostonką – wywoływana jest przez zakażenie enterowirusami. Występuje najczęściej u dzieci poniżej 10. roku życia, rzadziej starszych. W większości przypadków objawia się gorączką i zlokalizowaną na skórze rąk oraz błonach śluzowych jamy ustnej wysypką. Zazwyczaj ma ona łagodny, samoograniczający się przebieg i nie wymaga specjalnego leczenia.

Z tekstu dowiesz się:

  • jak można się zarazić bostonką,
  • jakie są objawy bostonki u dzieci,
  • jak diagnozuje się bostonkę,
  • czy choroba bostońska wymaga specjalistycznego leczenia.

Bostonka – czyli choroba wywoływana przez zakażenia enterowirusami – znana jest pod różnymi nazwami. Określa się ją mianem wysypki pęcherzykowej, enterowirusowej gorączki wysypkowej, choroby ręki, stopy i ust (HFM) lub po prostu choroby bostońskiej. Jej najbardziej powszechna nazwa pochodzi oczywiście od nazwy miasta – Bostonu, w którym po raz pierwszy zdiagnozowano jej epidemię.

Choroba bostońska to przypadłość charakterystyczna dla dzieci, zwłaszcza poniżej 10. roku życia, rzadziej u starszych. Zdarza się również bostonka u dorosłych, ale są to dość sporadycznie spotykane przypadki, przy czym wówczas ma cięższy przebieg.

Bostonka – zarażanie

Wywołujące bostonkę wirusy są mocno rozpowszechnione na całym świecie, bez względu na strefę klimatyczną, a szczyt zachorowań przypada na okres późnego lata. Bostonka należy do grona tzw. chorób brudnych rąk – bardzo łatwo rozprzestrzenia się w dużych skupiskach ludzi: w przedszkolach, szkołach, na wczasach czy koloniach.

Przebieg choroby bostońskiej – jeśli chodzi o czas trwania – w przypadku dzieci jest podobny do przebiegu ospy – trwa ona około 10 dni i mija samoistnie bez poważniejszych powikłań. Jak już wspomniano, bostonka u dorosłych jest bardziej uciążliwa, trwa dłużej i grozi powikłaniami, m.in. neurologicznymi oraz kardiologicznymi.

Bostonka u  dzieci – objawy

Objawy bostonki u dzieci we wczesnym stadium choroby są mało charakterystyczne. U małych pacjentów pojawiają się bowiem:

  • gorączka,
  • brak apetytu,
  • ból gardła,
  • złe samopoczucie,
  • niekiedy biegunka/wymioty.

Pierwszym typowym objawem bostonki są pojawiające się po kilku dniach zmiany na błonach śluzowych jamy ustnej – mają one postać niewielkich pęcherzyków, a zlokalizowane są m.in. na tylnej ścianie gardła, języku i dziąsłach. Pęcherzyki dość łatwo pękają i mogą zlewać się w bolesne nadżerki.

W następnym etapie choroby podłużne, owalne lub eliptyczne zmiany lokalizują się na dłoniach i stopach. Są to szare pęcherzyki o średnicy 3-7 mm, mają czerwone podłoże i cienką pokrywę. Czasami są one obecnie również na pośladkach i w okolicach narządów płciowych. Pęcherzyki nie bolą i z reguły nie swędzą.

Bostonka u dzieci – diagnostyka

Choroba bostońska pod kątem diagnostycznym nie sprawia lekarzom większych problemów – w zdecydowanej większości przypadków na rozpoznanie pozwalają już podstawowe badanie kliniczne oraz wywiad z dzieckiem lub jego opiekunem. W diagnostyce różnicowej trzeba brać pod uwagę m.in. alergiczne zmiany skórne, tzw. wiatrówkę, rumień wielopostaciowy wysiękowy, wyprysk potnicowy, świerzb, grudkową dermatozę dziecięcą oraz zakażenie wirusem opryszczki.

Bostonka – metody leczenia

U przeważającej części małych pacjentów bostonka mija samoistnie w ciągu kilku dni, bez powikłań i bez konieczności stosowania specjalistycznego leczenia. Oczywiście zaleca się jednocześnie leczenie objawowe. Jeśli pęcherzyki pękają i tworzą nadżerki, u dziecka stosuje się leki antyseptyczne, przeciwzapalne, osuszające i ściągające. W przypadku świądu lub pieczenia konieczne może być włączenie leków przeciwhistaminowych – rozdrapywanie pęcherzyków przez dzieci chore grozi wtórnymi zakażeniami bakteryjnymi. Jeżeli choroba przebiega z gorączką, u dzieci stosuje się paracetamol. Bezcelowa jest terapia steroidami lub ogólna antybiotykoterapia.

Ważne jest, by w opiece nad chorym dzieckiem zachowywać higienę – często myć ręce, unikać jedzenia tymi samymi sztućcami, odkażać powierzchnie w domu i często wietrzyć pomieszczenia.

Dowiedz się, jaki powinno się używać termometru dla dzieci!

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *